Arnold Schönberg.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
|
|
|---|---|
| Dorobek kompozytorski | |
| Rodzaj twórczości | Liczba dzieł |
| Muzyka wokalna | |
| Pieśni | 25 |
| Muzyka chóralna | 9 |
| Muzyka instrumentalna | |
| Symfonie | |
| Koncert | 3 |
| Muzyka kameralna | 18 |
| Inne formy orkiestralne | 15 |
| Opery | 3 |
| Balety | |
| Utwory na fortepian | 15 |
| RAZEM | 101 |
Arnold Schönberg (ur. 13 września 1874 w Wiedniu – zm. 13 lipca 1951 w Los Angeles) – kompozytor austriacki, pionier muzyki dodekafonicznej i atonalności. Przedstawiciel drugiej szkoły wiedeńskiej.
Schönberg urodził i wychowywał się w rodzinie nie mającej większych tradycji muzycznych. Z tego powodu został w głównej mierze muzycznym samoukiem. Rozpoczął od gry na skrzypcach, w której osiągnął poziom amatorski. Bardziej niż karierą instrumentalisty zainteresowany był komponowaniem. Elementarne wiadomości dotyczące kompozycji harmonii i kontrapunktu zdobył na kursach organizowanych przez znanych, wiedeńskich pedagogów muzycznych – Oskara Adlera i Alexandra Zemlinskiego. Nie ukończył jednak konserwatorium muzycznego.
Pierwszy okres twórczości Schönberga wpisany jest w pejzaż późnego romantyzmu. W muzyce tego okresu wyraźnie słychać wpływy Mahlera i Straussa. Najistotniejszą w twórczości kompozytora była druga dekada XX wieku, kiedy to zaczyna eksperymentować z atonalnością (sam Schönberg używa terminu pantonalność). Wtedy też przyciąga do siebie młodych awangardzistów, przede wszystkim Albana Berga i Antona Weberna, dla których staje się nauczycielem i mentorem. Pierwszym w pełni dodekafonicznym dziełem była Suita fortepianowa, której premiera odbyła się w 1923. Schönberg był kompozytorem uniwersalnym. W jego katalogu można znaleźć szerokie spektrum form od pieśni i muzyki chóralne, przez utwory na małe zespoły instrumentalne, muzykę kameralną do dzieł symfonicznych.
W 1933 wobec pogarszającej się sytuacji politycznej w Europie, Schönberg emigruje do USA. W 1941 zostaje obywatelem amerykańskim. Schönberg kontynuuję pracę kompozytorską często powracając do tradycyjnych tonalnych form. W twórczości Schönberg z tego okresu powstaje utwór mający polskie odniesienia – atonalne dzieło chóralne A Survivor from Warsaw skomponowane w 1947 i dedykowane Natalii Koussewickiej i poświęcone likwidacji getta warszawskiego. Schönberg, powszechnie znany ze swej silnej wiary w przesąd feralności liczby trzynaście (triskaidekafobia; nawet takty mają u niego numery: 12, 12A, 14), umiera 13 lipca 1951 w Los Angeles.
edytuj Kompozycje
Zobacz: lista dzieł Arnolda Schönberga